Hoera de pups zij geboren.

Op 10 april, de terugkomdag van het B- tot en met het F-nest, is Sarah al wat onrustig en bemoeit zich niet met de andere honden. In de nacht van zondag op maandag toch maar bij haar blijven slapen, maar meer als hijgen en puffen zit er nog niet in.

In de loop van de dag zoekt ze wel meer de werpkist op, de kleedjes en kranten moeten af en toe anders neer gelegd. Dan plots om even na 17.00 uur verschijnt een vruchtblaas en zijn er twee pootjes te zien. De vruchtblaas knapt en de pootjes verdwijnen weer.

Bij een volgende perswee komen ze weer tevoorschijn en wordt er een dikke reu geboren.

Sarah ontfermt zich direct over de pup die gewassen word en al meteen op zoek gaat naar een tepel. Het is even rustig. Twee uur later volgt nummer twee een nog zwaardere reu.

Samen gaan we zo de avond en nacht in, terwijl ook buurvrouw Annemarie nog even om het hoekje komt kijken. In de ochtend zijn er 5 reuen en 3 teefjes.

Sarah gaat uit voor een sanitaire stop en ik doe een hazenslaapje. Als ze terug is in de kist , gaat ze direct aan het poetsen. Plots zie ik een erg natte pup liggen. Heeft zie die zo nat gepoetst of is het van de regen buiten. Nee, het is nog een kleine teef .

Op 12 april zijn er 5 reutjes en 4 teefjes geboren.

24 april

We zijn nu bijna 14 dagen verder en Sarah en de pups doen het goed. Zowel de grootste als de kleinste zijn inmiddels verdubbeld in gewicht.

De officiële namen van de pups zijn doorgegeven aan de Raad en luiden:

Ignatius (roepnaam Guus)

I am Obvious Red

Ischa Hunter

Independer

Iarlugh voor de vijf reuen en

Ionait Magic Ira

Isis Tender Love

In Toto en

I’m easy to use voor de teefjes.

Voor enkele pups zoeken we nog een baasje.

 

27 april

Nu 14 dagen oud gaan de oogjes steeds verder open en lijkt het kruipen al steeds meer op echt lopen.

Bij het wegen passen ze nu niet allemaal meer in één wasmand, een tweede brengt uitkomst. We hebben nu een heren- en een dames mand.

Ook hebben ze allemaal hun eerste wormkuurtje gehad, wat ons niet in dank werd afgenomen. Die vieze rose prut eet je zelf maar op. Ondanks alle protest en een handdoek vol roze vlekken is het toch goed gegaan.

Gelukkig is Sarah in de buurt en kunnen ze snel een beter slokje krijgen.

30 april

Moeder Sarah en tante Scarlett zijn vandaag jarig. Natuurlijk hoort daar wat extra lekkers bij. Ook de pups genieten mee, ze krijgen voor het eerst pap, gemaakt van geweekte brokjes en puppymelk.(zie filmpje).

Het wordt ook tijd dat de pups al wat meer zelfstandig gaan eten , hun tandjes beginnen door te breken en voor Sarah is dat best vervelend.

5 mei

Met zijn negenen proberen ze soms allemaal tegelijk door de werpkist te lopen; dat ze daarbij op en over elkaar gaan mag de pret niet drukken. Verder slapen ze natuurlijk nog veel; samen op een kluitje of lekker languit in je uppie.

Het pap eten gaat nog niet geweldig, wat een vieze smurrie; moeder Sarah smaakt veel beter. Sarah vindt het geen probleem dat de kleintjes wat laten staan, het smaakt haar allemaal prima. Ook Shine vermaakt zich met de pups ze probeert mee te helpen pups schoon likken na hun pap en gaat bij ze in de mand liggen als ze gewogen zijn.

Van de pups, die al een nieuwe baas hebben is iedereen al eens komen kijken en zijn de afspraken voor de volgende ontmoeting al gemaakt.

 

17 mei

Al weer bijna 14 dagen verder. Na wat trubbels met de website lijkt het erop dat alles nu weer naar behoren werkt.

Vorige week zijn de pups al weer voor de tweede keer ontwormd en ook zijn hun nagels weer geknipt.

Inmiddels is de werpkist te klein geworden en bezetten ze nu ook een groot deel van de bijkeuken. Slapen is nog echt favoriet, maar met elkaar ravotten is ook leuk. Tante Shine gaat er af en toe vandoor met de speeltjes, maar kan ook heel liefs met de kleintjes spelen.

Moeder Sarah neemt iets meer afstand, poetsen kan ze nog als de beste, maar met 5 weken vindt ze het wel goed zo. De pups eten hun pap met plezier en vragen niet zo veel moedermelk meer.

27 mei

Deze week is een drukke week geweest voor de pups.

Op dinsdag voor de derde keer ontwormd en alweer de nagels geknipt. Ook heeft nu elke pup zijn eigen halsbandje om. Zo kunnen ze vast wennen aan de halsband en kunnen wij snel zien hoe de pups individueel reageren.

Bij het wegen blijken ze allemaal rond de kilo gegroeid, het eten van de geweekte brokjes, samen met nog af en toe een slokje bij moeder Sarah, gaat ze dus allemaal goed af.

Op donderdag is de dierenarts geweest en zijn ze alle negen nagekeken en hebben hun eerste prikje gehad. Bij de visite ’s avonds was het merendeel hier toch nog wel een beetje moe van.

Op vrijdag ten slotte is de chipper van de Raad van Beheer langs geweest en heeft elke pup zijn eigen barcode gekregen..

14 juni

We zijn nu bijna drie weken verder en er is al van alles gebeurt. Met z’n allen in de buitenren is al heel gewoon; mee met de oudere honden door de tuin is ook leuk. Dit laatste dan wel twee aan twee anders zijn we de razend snelle pups steeds kwijt (onder welke struik zit er nu weer een?).

Ook aan de lijn op straat gaat bij sommige al redelijk, al blijven de langskomende auto’s wel erg raar en soms eng. De buurkinderen genieten in ieder geval net zoveel als de pups, grote afstanden worden zo niet afgelegd maar in die paar meter doen de pups al weer veel ervaringen op.

Afgelopen Pinsterweekend zijn de eerste pups uitgevlogen en begonnen aan hun leven in de grote wereld.

Drie reutjes en een teefje wonen momenteel nog bij hun moeder en zoeken nog een nieuw adres.

 

 

2 juli

Na zijn twee broers en drie zussen heeft nu ook Red een nieuw huis. Met zijn nieuwe naam Akai gaat hij net als een van z’n nest broers Almere onveilig maken.

Ignatius blijft onder de roepnaam Guus bij zijn moeder wonen en maakt ons viertal weer compleet. Samen met de grote honden loopt hij ’s avonds al dapper zijn rondje mee.

Zus Faith en broer Indy gaan op hun tijd ook met een van de grote honden of samen met ons op pad. Ze genieten duidelijk van het buiten lopen en steeds maar nieuwe dingen ontdekken, soms is het zo leuk dat ze vergeten dat ze ook buiten hun plas moeten doen blijkt als we weer thuis zijn. Gelukkig zijn er nog steeds kranten om op te plassen en hebben we plavuizen op de vloer.

18 juli

Na Akai heeft nu ook Faith een eigen huis. Ze is gaan samenwonen met haar nieuwe baasje en twee katten; wat nog even wennen was voor allemaal. De eerste dagen was het nog wat onwennig maar al snel had ze haar draai gevonden.

Ook voor de overgebleven “mannen” bij ons in huis is het wennen; geen zus meer om je op je kop te zitten. Guus en Indy moeten zich nu samen vermaken.

Nu ze ruim 13 weken zijn, beginnen ze ook redelijk zindelijk te worden. Alhoewel het buiten spelen soms nog teveel afleiding geeft en ze alles vergeten. De krant in de bench biedt dan uitkomst.

Voor Indy hopen we ook snel een eigen baas te vinden.

 

24 augustus

Met hun 4 en halve maand worden de pups nu al echt jonge honden.

Indy en Guus zijn 8 pootjes op een buik en samen met hun broertje Jason, die 2 weken bij ons heeft gelogeerd, hebben ze het gras omgetoverd in een zandvlakte en zijn er enkele struiken gehalveerd.(zie foto’s)

Om de beide “mannen” ook individueel zich te laten ontwikkelen, mogen ze om de beurt, met de grote honden mee een ronde naar het bos.

Shine gaat nog te snel, maar hun moeder Sarah en tante Scarlett blijven meer in de buurt en letten goed op de pup. Lekker los rennen in het bos is toch echt het einde en zonder broer gaat dat ook prima.

9 oktober

Alhoewel er al wel belangstelling is voor Indy heeft hij nog geen eigen huis gevonden. Misschien zijn wij wel wat te voorzichtig, maar hij is ons inmiddels zo vertrouwd en we zijn zo aan ons koppel reutjes gewend, dat het moeilijk is hem te laten gaan.

Na Jason logeert nu Faith voor een weekje bij ons. Ze heeft inmiddels een nieuwe naam en gaat nu als Rasja door het leven. Over een paar weekjes komt ook Joppe weer even onze roedel vergroten, daar haar baasjes een grote reis gaan maken.

Bijna alle pups hebben we nu weer even gezien en de stambomen bij de eigenaren bezorgd.

Met de honden die we nog niet hebben kunnen bezoeken hopen we binnenkort een afspraak te maken.

10 november

Alweer een maand verder.

Nu al bijna 7 maanden oud blijkt Indy gewacht te hebben op de baas die hem al eerder uit koos, maar toen helaas geen beslissing kon nemen daar hij voor 3 maanden naar Amerika ging.

Na verschillende belangstellenden maar nog geen eigen plek, ging het opeens snel. Naast zijn oude”baas” waren er meerdere liefhebbers die we nu moesten teleurstellen.

Voor Guus is het nog even vreemd zo zonder broer maar gelukkig is Joppe er nog de komende weken. Als ook zij weer naar haar eigen huis gaat zal hij het toch echt moeten stellen met de 3 dames hier in huis.